W ankiecie na temat preferencji emigracyjnych, która wisiała na naszym portalu jesienią krytycznego pod tym względem 2006 roku, zagłosowało 350 osób. Wprawdzie jej konstrukcja zakładała także udział osób niezamierzających emigrować (5,7%), jednak, co logiczne, na jej wypełnienie decydowali się głównie ci, którzy emigrację mieli przynajmniej w planach (punkt 3)

.

Dla przeciętnego Polaka stara panna to w najgorszym razie nieudacznica; stary kawaler - potencjalny gej. Być może w związku z nadumieralnością mężczyzn i dużą liczbą wdów samotność kobiety jest w naszym kraju kulturowo i obyczajowo oswojona. Samotnie żyjący facet nie jest i jeszcze długo nie będzie na ziemiach polskich zjawiskiem w pełni naturalnym

Z punktu widzenia świata heteryckiego przemoc w związkach gejowskich wydaje się abstrakcją. Istnieje bowiem silne przekonanie, że agresorem jest zawsze mężczyzna, a ofiarą zawsze kobieta. Tym samym przemoc w związkach jednopłciowych występować nie może, bo w związku gejowskim nie ma kobiety, a więc potencjalnej ofiary, a w związku lesbijskim nie ma mężczyzny, czyli potencjalnego napastnika. Ten powierzchowny a całkowicie błędny pogląd, że mężczyzna nie może być ofiarą, a przemoc między facetami, jeśli już wystąpi, musi być wzajemna, zatem przestaje być przemocą, czyni wiele szkody dla rozpoznania, profilaktyki i terapii przemocy w wydaniu gejowskim, a wręcz może oznaczać ciche na nią przyzwolenie

Stereotyp(y) geja. Od zarania „dyskursu queer" w Polsce temat dyżurny, latami wracał jak bumerang na łamy naszej prasy w epoce przedinternetowej, a w Sieci rozlał się potężną falą, przede wszystkim na forach dyskusyjnych. Ze szczególną intensywnością odżywa z okazji kolejnych marszów i parad równości. Jest odbiciem naszych wysiłków podejmowanych w celu wpisania się, wpasowania (nieraz za wszelką cenę) w pejzaż ogólnospołeczny, co nie jest łatwe, gdy różniąc się, odróżniać się nie chcemy. Temat-ocean, do którego nie zamierzamy w tym materiale dolewać, jak to czynią forumowicze, jeszcze paru kropel własnej wody, lecz raczej zaczerpnąć z myśli zastanej i odparować to, co wydaje nam się solą problemu